Terug in Prompiram..deze keer wel rust?

Hej Hej! Weer een berichtje uit prompiram! Thanx voor alle mailtjes en reacties! super om te lezen over jullie feestjes in de vakantie, over de kou (het is trouwens voor hier ook extreem koud, in het noorden vriest het snachts en we slapen zonder airconditioning ) en pat had een super kerstkado op zn mail met dat videootje, super gedaan jason! Oh en thomas, staat je super die bril! Wij heben zelf een soort staartje op de feestdagen gehad. het idee was om een beetje uit te rusten in prompiram, maar daar is absoluut niets van gekomen. In de plaats daarvan hebben we in korte tijd veels te veel alcohol naar binnen gewerkt, veels te veel geld uit gegeven en minstens zeshonderd kilometer afgelegd. Het begon allemaal met het bezoek van Coby en Ben aan Prompiram. We hebben ze een grand tour gegeven van het dorp, zijn naar de markt geweest en hebben aan het eind van de dag biertjes gedronken bij de dam. Ze vertelden ons dat het heel anders is dan dat ze hadden gedacht. Nadat we met zn allen een paar homestays hadden gedaan in Laos hadden ze gedacht dat prompiram een beetje het zelfde zou zijn....geen stroom, buiten op een bamboomat slapen en kleine kinderen die je overal aangapen. Ze dachten er zelfs over om een kip of buffalo mee te nemen als kadootje! In de plaats daarvan kregen ze gebakken eitjes op toast voor ontbijt, sliepen ze in een modern huis en hebben we de hele dag rondgetourd op brommertjes van pat's tantes! De tweede dag heben we ze meegenomen naar Sukhothai om daar de ruines van de oude stad te bekijken. Daarna zijn we terug gegaan naar Phitsanuloke om de Pra Buddhachinnarat te bekijken en daar te eten en vervolgens zijn we naar de discotech gegaan. Was erg grappig, soort van upperclass club met dansende meisjes op het podium, boom boom muziek en ter afwisseling een bandje die bekende thaise nummers speelde. Aangezien we nog steeds op een budget zijn gingen we voor het goedkoopste drankje dat we konden krijgen daar: een fles mehkong whiskey gemixt met cola. Echt goedkope rotzooi dat smaakt naar petrol en er echt inhakt. Het duurde niet lang of de liefdes verklaringen vlogen in het rond, Coby heeft de hele avond staan dansen met zes thaise meisjes waarmee hij geen woord kon wisselen en Ben verklaarde dat hij ging trouwen met de zangeres van de band, maar alleen als ze net zo goed kan koken als Phasuk. Ikzelf werd versierd door een ander thais meisje terwijl haar vriendin een oogje wierp op Patrick. Op het moment dat de newzealand boys het podium opklommen om zelf te laten horen wat ze konden, de microfoons omgooiden en er bijna uitwerden gegooid door security vonden we het tijd om te gaan. Na een midnightsnack viel Coby in slaap voor de seven eleven en had Ben de band teruggevonden bij een eettentje en werd ie hapjes pad thai gevoerd door de gitarist terwijl hij een diep gesprek voerde met de zangeres die geen woord engels sprak. Uiteindelijk zaten we dan in een tuk tuk die ons terug reed naar Prompiram en konden we eindelijk eindelijk ons bed in na een dag van meer dan 24 uur.

Helaas zat rust er ook daarna niet in. Pat en ik hadden besloten om met Ben en Coby mee te gaan naar Koh Phangan, naar de full moon party op 10 januari. We wilden er al langer heen, maar hadden het eigenlijk een beetje opgegeven omdat de data niet uitkwamen. in februari zouden we in Cambodia zitten en in maart is het op de dag dat we Yon oppikken van het vliegveld. Dus nu dachten we, waarom niet? we gaan gewoon!

Na een reis van 24 uur kwamen we aan op Koh phangan. Tijdens de hele trip was er geen thsi te bekennen, alleen maar buitenlanders opweg naar de Full moon party. Er is daar letterlijk iedere dag een feestje. De dag voor fullmoon is er een warm-up party, de dag erna een afterparty de dag daarop poolparty, blackmoonparty, halfmoonparty, you name it, they got it! En stampvol met toeristen. De fullmoonparty is op het strand, voor allemaal barretjes en clubs. Daarvoor zijn allemaal kraampjes opgezet die buckets verkopen. Ik denk dat het er meer dan honderd zijn, die allemaal proberen om hun bucket aan jou te verkopen. Het feestje zelf is ehm...allemaal gekke buitenlanders die op housemuziek helemaal uit hun dak gaan, het hele strand staat er vol mee, zo'n vijfduizend man. Er wordt ook het een en ander aan drugs gedaan, ookal is het verschrikkelijk illegaal. Aan de rand van het strand staat een groot cafe op een helling dat mushroom mountain heet. Goh wat zou je daar kopen. Lekker makkelijk voor de politie waar ze moeten zoeken, maar volgens mij worden ze afgekocht.

We hebben elkaar van te voren bewerkt met fluoricerende bodypaint en vervolgens gedanst, biertjes gedronken en mensen gekeken tot in de vroege uurtjes. Het was een super feestje, maar echt maar voor een keertje. Het is iets wat je een keer gezien moet hebben, maar waar je niet snel nog eens heen gaat.  

Nu zijn we weer terug in Prompiram en deze keer willen we er echt een rustig weekje van maken. Lekker eten, geen alcohol en hopelijk erg veel nachtrust zodat we daarna weer helemaal opgeladen zijn om naar Cambodia te gaan.

Jullie horen snel weer van ons, hier goedkope internet...nu ga ik en lekker sinasappelsapje halen op de markt, genoeg getypt voor vandaag. Groetjes van Pat!

p.s. Onze thaise telefoonnummer is 0066814757328